Memento: 'CAMILLE Camille'
over de Franse kunstenares Camille Claudel |
Door de artistieke commissie werd voor het eerste stuk gekozen
voor Camille Claudel (1864), leerling en minnares van Auguste
Rodin. In de geschiedenis staat zij alleen bekend als minnares
maar in werkelijkheid was haar rol in het leven van Auguste
Rodin veel groter.
Er word gezegd dat veel van zijn werken
door haar zijn gemaakt, maar waar zijn naam onder staat. Onder
haar eigen naam heeft zij ook een aantal beeldhouwwerken vervaardigd.

Camille Claudel is een voorbeeld voor haar vrouwelijke tijdgenoten
als het gaat om onderdrukking van vrouwen en de vroege opkomst
van het feminisme.
Het
stuk “CAMILLE camille” brengt het personage
Camille Claudel via twee verschillende figuren tot leven: het
meisje Camille Claudel tot een vrouw en de vrouw CAMILLE tot
haar dood.
|
Het stuk vertelt het verhaal van een vrouw die in
een maatschappij leefde die haar niet het recht gaf zich te ontwikkelen
als kunstenares/ beeldhouwster.
Talent, passie, liefde en bedrog
zijn de vier hoeken van de lijst die het leven van de beeldend
kunstenares omranden. Op haar zesentwintigste maakte ze beelden
zonder model; dit deed ze vanuit haar gevoel. Ze werkte 12
tot 14 uur per dag, daarnaast had ze nog tijd om (naakt) te poseren
voor haar minnaar Auguste Rodin, Camille Claudel was zijn muze.
Op haar drieëndertigste
werd Camille opgenomen in een psychiatrische inrichting, waar
ze de rest van haar leven opgesloten bleef. Een leugenachtige
moeder en een jaloerse Rodin zorgden, met toestemming van haar
geliefde broer Paul Claudel, voor de opname.
De hartstochtige handen van Camille hebben sindsdien geen klei,
gips of steen aangeraakt. Een groot deel van haar werk verdween
in de Seine; beelden die oplosten in het water zoals haar creatieve
geest oploste in de maatschappij van de 19e eeuw.
Camille stierf op haar vierenzestigste.Vandaag de dag
zijn er talloze mensen die nooit van Camille Claudel gehoord
hebben, anderen herinneren haar alleen in associatie met Rodin.
In de kunstgeschiedenis wordt Rodin beschreven als één
van de grootste talenten, terwijl Camille Claudel nauwelijks
erkend.
De voorstelling werd uitgevoerd als
een live hoorspel afgewisseld met live muziek en natuurlijk toneelspel.
Op ouderwetse wijze werd er een tafel gemaakt van alle elementen
van een hoorspel daarop.
|
|